Uroci krize i stagnacije u vojvođanskom fudbalu

Stanje  i organizacija u fudbalskom sportu su usko povezane sa grubom centralizacijiom i nedostatkom teritorijalne organizacije države. Suštinski uzrok krize Vojvođanskog fudbala je centralizacija i ignorisanje struke.

Situaciju u fudbalskom sportu karakterišu:

  • Nasilništvo u fudbalu.
  • potpuno zanemaren pedagoški, andragoški, psihološki, sociološki aspekt uticaja  fudbala na razvoj dece i mladih, odnosno opšti pad vrednosti koje sport kao delatnost po prirodi nosi.
  • Negativan razvoj karakteristika ličnosti dece i mladih koji se aktivno bave fudbalskim sportom.
  • Oslanjanje fudbalskih organizacija isključivo na genetski potencijal mladih igrača.
  • Diskutabilne odluke upravljačkih tela u fudbalskim klubovima i drugih tela u fudbalskoj organizaciji.
  • Eliminacija talentovane, a socijalno ugrožene dece (čiji roditelji nisu u mogućnosti da plate treninge) bavljenje ovim sportom.
  • Sve veća nezainteresovanost javnosti za dešavanja u fudbalskom sportu.
  • Sportsko novinarstvo se svodi na prosto prenošenje događaja sa utakmica, a nedostaje istraživačko-analitičko novinarstvo.

 

Evidentan je opšti pad kvalitetnih komponenti fudbalskog sporta.

Razlozi se nalaze u:

  1. Nepoštovanju Zakona o sportu Republike Srbije;
  2. Negativnoj selekcij isportskih stručnjaka, posebno onih koji rade  sa mlađim uzrasnim kategorijama;
  3. Eliminacija visoko obrazovanih sportskih stručnjaka iz fudbalskog sporta, prreko takozvanog licenciranja;
  4. Ne prepoznavanju od strane države uticaja sportskih stručnjaka na razvoj dimenzija ličnosti mladih osoba (dece). Rad sa mlađim uzrasnim kategorijama ne sme biti prepušten stihiji i tržištu.
  5. Odsustvom  visokoobrazovanog stručnog kadra u fudbalskom sportu izostaje i kritička misao, odnosno mogućnost formiranja pluralizma u fudbalu.
  6. Licenca nije isto što i diploma. Nedopustivo je dobiti licencu, a pre toga nemati odgovarajuću visoku stručnu spremu. Diploma je uslov za licencu, odnosnu dozvolu za rad. Pravo na dozvolu za rad – licencu treba da dobiju samo oni koji po Zakonu o sportu i Zakonu o obrazovanju Republike Srbije ispunjavaju uslove. To je ujedno i osnovni razlog zbog kojeg su visoko obrazovani kadrovi vrlo retki u fudbalskom sportu.
  7. Mnogobrojnim školovanim stručno ibrazovanim fudbalskim stručnjacima iskraćeno je pravo na rad. a samim tim ugrožena su im osnovna ljudska prava. Umesto stručnjaka u fudbalskom sportu su angažovani podobn licenciranii kursisti.
  8. Evidentna je i neaktivnost sportskih stručnih tela u političkim strankama, koja bi zapravo trebala biti nosilac razvoja i unapređenja  sporta uopšte. Iz ovoga proizlazi pitanje: Ko zapravo formira politiku u sportu, ako to ne čine sportska-stučna tela u političkim strankama koje formiraju vlast u državi.
  9. U upravljačkim telima fudbalske organizacije učešće sportskih stručnjaka je vrlo simbolično! Većinu svih upravljačkih tela i mehanizama fudbalskg saveza čine «sportski radnici». Taj termin Zakon o sportu ne poznaje, (fizička lica koja učestvuju u sportu -fubalu su: sportisti, sportski stručnjaci i stručnjaci u sportu).
  10. Sportske visoko obrazovne institucije u Državi morale bi aktivno učestvovati u politici edukativnih procesa sportskih stručnjaka u fudbalu. Ta delatnost im po Zakonu o sportu pripada.
  11. Nedostaju stručne debata na ovu temu. Nema prave komunikacije svih učesnika u sportu i države.
  12. Nedostaje angažovano stručno novinarstvo u fudbalskom sportu.

PREDSEDNIK VOJVOĐANSKOG KLUBA

Đorđe Subotić